พบ 373 รายการ

@ พลาซ่า งามวงศ์วาน ไปเจอโดยบังเอิญ เพื่อนๆพวกเราไต้งกิจการกันไว้หรือเปล่า[img][/img]

ออกเเล้วนะเพื่อนๆๆๆ -0- เห็นเเล้วอนาถใจ

ก็จริงแฮะ เเต่เพื่อนมอปลายคงไม่ค่อยมาเล่นท่าไร่หรอกมั้ง เพราะว่าไม่ค่อยว่างกันด้วย =w=

เอิ่มมมม อ่านะก็พยายามจะเข้าใจความสุขส่วนบุคคล

เเต่ตรูไม่ได้เปิดเว็บห้องเพื่อให้แกมายิงปืนเฉยๆว้อยยยย

สวัสดีอีกครั้งเพื่อนๆทั้งหลาย หลังจากที่ห่างหายกันไปนาน
บางคนอาจสงสัยว่า ทำไม มุก มันจะทำบอร์ดอีกรอบทำไม
ก็มีช่วงนึงเราไปอ่านบอร์ดเก่าๆตอนม.ต้นก็เลยแบบอยากให้มีแบบนั้นอีก
ก็เลยขยายเพิ่มเติม บอร์ดนี้ไม่ได้จำกัดเฉพาะพวกเราห้องนี้อย่างเดียวแต่รวมถึงเพื่อน
เก่าของพวกเราที่เคยเรียน ม.ต้น ที่ นาครมาก่อน และได้แยกย้ายไปต่อที่อื่นกัน
ก็อยากบอกว่าพวกเราเปิดรับเสมอมาเล่นได้เหมือนเดิม ที่แบ่งหมวดหมู่ไว้เพื่อที่ว่าหากพวกเรามาโพสต์กันเยอะๆเข้าเดี๋ยวตีกันหมด ส่วนที่เป็นของ ม.ต้นก็อนุกรักษ์ไว้ดังเดิม

เอ้อ ขอประกาศให้เพื่อนๆทราบโดยทั่วกัน ถ้าเป็นไปได้ขออย่านำเอาลิงก์นี้ไปให้เพื่อนที่อยู่ห้องอื่น
เหมือนบอร์ดของ ม.ต้น ที่มีเพื่อนห้องอื่น(ซึ่งไม่เคยอยู่ห้องเดียวกับพวกเรามาก่อน)มาโพสต์ ซึ่งบอร์ดนี้อยากให้เป็นบอร์ดของพวกเราจริงๆ รวมถึง ณ ปัจจุบันอาจไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน โรงเรียนเดียวกัน เเต่เเค่เคยอยู่ก็ยินดีเปิดรับเสมอ และที่สำคัญ อย่าเอาบอร์ดห้องไปบอกอาจาร์ท่านใดทั้งสิ้น เพราะนั่งอ่านดูแล้วจากบอร์ด ม.ต้น มีคนมาตั้งกระทู้เกี่ยวกับอาจารย์ ซึ่งเป็นใครลองติดตามไปดูกันเอง เพื่อความปลอดภัยของพวกเราทุกคน ดังนั้นอย่าเอาให้อาจารย์และอย่าให้อาจารย์รู้เด็ดขาด!!!!


ก็จบการแถลงข่าวเพียงเท่านี้ รักและคิดถึงเพื่อนๆทุกท่าน ^^

มุก กรกมล

LEY พิมพ์ว่า:กลับมาอีกรอบ ไหนแอดมินบอกว่าเปิดบอร์ด แวะมาดู - -

ห้ามนำเอาโฆษณามาโพสต์ไว้ ถ้าอยากโพสต์ไปหาบอร์ดที่เค้ามีไว้โพสต์โฆษณา
ไม่เช่นนั้น
1.ลบกระทู้
2.ถ้ายังโพสต์อีกจะเเบนไอดี

- - เข้าใจกันนะ

ไปตามนี้เลยนะ

www.triamudom.ac.th

http://ezad.eduzones.com/testyourself/index.php

นานๆทีมาเล่น

ไม่ได้รึงัยยะ -_-

ขอเปิดนะ

วันนี้วันที่ 13 มกราคม 2553

วันเกิดลูกปลา ขอให้แกมีความสุขนะ สุขภาพร่างกายแข็งเเรง

คิดอะไรก็ขอให้สมดังปารถมา โอ้ววว ปรารถนา

นะจ้ะ จากเพื่อนบ้าๆคนนี้

Muk

ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเอกชน
เพื่อให้เป็นวิทยากรพิเศษสอนวิชาปรัชญาให้กับนักศึกษาปริญญาโท
เขาเตรียมการสอนอยู่หลายวันจึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึกหัดง่ายๆ
แต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด


เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ

เมื่อได้เวลาเรียน เขาหยิบ
เหยือกแก้วขนาดให ญ่ขึ้นมา แล้วใส่
ลูกเทนนิสลงไปจนเต็ม

'พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง?' เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโท

แต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน
'เต็มแล้ว...'

เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ

หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมา แล้วเท กรวดเม็ดเล็กๆจำนวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบาๆกรวดเลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจนแน่นเหยือก เขาหันไปถามนักศึกษาอีก
“เหยือกเต็มหรือยัง?'
นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบ 'เต็มแล้ว...'




เขายังยิ้มเช่นเดิม หันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมา
และเททรายจำนวนไม่น้อยใส่ลงไปในเหยือก
เม็ดทรายไหลลงไปตามช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดาย
เขาเทจนทรายหมดถุง
เขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัดแน่นจนแทบล้นเหยือก

เขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง “เหยือกเต็มหรือยัง?'

เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญาโทเหล่านั้นหันมามองหน้ากัน
ปรึกษากันอยู่นาน

หลายคนเดินก้าวเข้ามาก้มๆ เงยๆ
มองเหยือกตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้ง
มีการปรึกษาหารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียน จวบจนเวลาผ่านไปเกือบ ห้านาที
หัวหน้ากลุ่มนักศึกษาจึงเป็นตัวแทน เดินเข้ามาตอบอย่างหนักแน่น

“คราวนี้เต็มแน่นอนครับอาจารย์'
“แน่ใจนะ'
“แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีกครับ'

คราวนี้เขาหยิบน้ำอัดลมสองกระป๋องออกมาจากใต้โต๊ะแล้วเทใส่เหยือกโดยไม่รีรอ
ไม่นานน้ำอัดลมก็ซึมผ่านทรายลงไปจนหมด
ทั้งชั้นเรียนหัวเราะฮือฮากันยกใหญ่
เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“ไหนพวกคุณบอกว่าเหยือกเต็มแน่ๆ ไง' เขาพูดพลางยกเหยือกขึ้น

“ผมอยากให้พวกคุณจำบทเรียนวันนี้ไว้ เหยือกใบนี้ก็เหมือนชีวิตคนเรา

ลูกเทนนิสเปรียบเหมือนเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต เช่น ครอบครัว คู่ชีวิต
การเรียน สุขภาพ ลูก พ่อแม่และเพื่อน สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุณต้องสนใจจริงจัง
สูญเสียไปไม่ได้

เม็ดกรวดเหมือนสิ่งสำคัญรองลงมา เช่น งาน บ้าน รถยนต์

ทรายก็คือเรื่องอื่นๆ ที่เหลือเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เราจำเป็นต้องทำ
แต่เรามักจะหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้
เหยือกนี้เปรียบกับชีวิตของคุณ ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อน
คุณจะมัวหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆน้อยๆ อยู่ตลอดเวลา

ชีวิตเต็มแล้ว... เต็มจนไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวด
ไม่มีที่เหลือใส่ให้ลูกเทนนิสแน่นอน'

ชีวิตของคนเราทุกคน ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็กๆ
น้อยๆ เราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องสำคัญกว่า




เพราะฉะนั้นในแต่ละวันของชีวิต
เราต้องให้ความสนใจกับเรื่องที่ทำให้ตัวเราและครอบครัวมีคว?มสุข

ใช้ชีวิตเล่นกับลูกๆ หาเวลาไปตรวจร่างกาย
พาคู่ชีวิตกับล ูกไปพักผ่อนในวันหยุด พากันออกกำลังกาย
เล่นกีฬาร่วมกันสักชั่วโมงสองชั่วโมง เพื่อสุขภาพและความสัมพันธ์ที่ดีในชีวิต
พาพ่อแม่ไปเที่ยวพักผ่อนหรือทานข้าว โทรศัพท์หาเพื่อนบ้างให้รู้ว่าเรายังคิดถึงและเป็นห่วง
เราต้องดูแลเรื่องที่สำคัญที่สุดจริงๆ ดูแลลูกเทนนิสของเราก่อนเรื่องอื่นทั้งหมด
หลังจากนั้นถ้ามีเวลาเหลือเราจึงเอามาสนใจกับสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบๆ ตัวเรา

นักศึกษาคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม
“แล้วน้ำที่อาจารย์เทใส่ลงไปล่ะครับ
หมายถึงอะไร?'


เขายิ้มพร้อมกับบอกว่า “การที่ใส่น้ำลงไปเพราะอยากให้เห็นว่าไม่ว่าชีวิตของเราจะวุ่นวายสับสนเพียงใด
ในความสับสนและวุ่นวายเหล่านั้นคุณยังมีที่ว่างสำหรับการแบ่งปันน้ำใจให้กันเสมอ...'

แล้วเหยือกของคุณล่ะเต็มหรือยัง
Dreams it
Believe it
Do it

แนะนำเว็บไซต์เกี่ยวกับภาษาอังกฤษจ้า http://www.lks.ac.th/teacher_jonggonee/jongdream/main1.html

อ่าวว

ไอ่นี่ เด๋วมานก็ไม่ครึกครื้น~~~~สิ!!!!

มีบ้างอ่า

ถ้าว่างๆเด๋วเอามาโพสต์ไว้ละกัน